Fighting Fish

Η ιστορία των Betta ξεκινάει πολύ παλιά, πολύ πριν γίνουν τα όμορφα διακοσμητικά ψαράκια. Ο κύριος λόγος που οι άνθρωποι άρχισαν να ασχολούνται με τα Betta ήταν η επιθετικότητα τους το οποία διατηρούσαν για τις μαχητικές τους ικανότητες.

Για αγώνες συνήθως χρησιμοποιούσαν τα Betta splendens αλλά συμμετείχαν επίσης και τα Betta imbellis και Betta smaragdina. Στην Ταϊλάνδη και γενικότερα στην Ασία η αναπαραγωγή των Betta για αγωνιστικούς σκοπούς άρχισε περίπου πριν 700 χρόνια. Απετέλεσε ενασχόληση και χόμπι των ανθρώπων η αναπαραγωγή των πιο επιθετικών και δυνατών Betta για αγώνες και πάλη. Μπορεί σήμερα να ακούγεται πολύ σκληρό, αλλά εκείνη την εποχή ήταν κάτι φυσιολογικό, όπως το ποδόσφαιρο είτε basketball σήμερα.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι χωρίς εκείνους τους εκτροφείς (breeders) και τους αγώνες δεν θα είχαμε σήμερα τα δικά μας διακοσμητικά και εκθεσιακά Betta με τόσα χρώματα και σχήματα.

Για αγώνες επέλεγαν τα μεγαλύτερα ψάρια (που σήμαινε και μεγαλύτερη δύναμη και μεγαλύτερα δαγκώματα) με κοντή ουρά και κοντά πτερύγια (επειδή τα μεγάλα πτερύγια εμποδίζουν την κολύμβηση και σκίζονται εύκολα και πιο γρήγορα από τα δαγκώματα), κοντό σώμα, για μεγαλύτερη ταχύτητα και πιο σκληρά και χοντρά λέπια για αντοχή.

Οι αγώνες ήταν αρκετά σκληροί. Τοποθετούσαν δύο μεγάλα αρσενικά Betta σε ένα σχετικά μικρό δοχείο για να παλέψουν. Τα άγρια Betta έχουν κοντή ουρά (που τους δίνει δυνατότητα να κολυμπάνε γρήγορα), τα οποία ακόμα και τότε ονομαζόντουσαν Plakat (Πλακάτ). Στην Ταϊλανδέζικη γλώσσα Pla-kat σημαίνει “το ψάρι που δαγκώνει”. Τα δυο (πλακάτ) Betta άρχιζαν με εντυπωσιακό flaring, αλλά στη συνέχεια με επιθέσεις και δυνατές δαγκωματιές που κατάφερναν το ένα στο άλλο έχαναν λέπια και σκίζανε πτερύγια τους. Ο αγώνας διαρκούσε συνήθως μέχρι το ένα από τα δυο ψάρια να σταματά να αντιδρά στα δαγκώματα και τις επιθέσεις. Οι αγώνες μπορεί να διαρκούσαν 15 λεπτά αλλά μπορεί να έφταναν και τις 6 ώρες. Το ψάρι που έχανε την μάχη δεν το αφήνανε να πεθάνει. Το έπαιρνε πίσω στο σπίτι ο ιδιοκτήτης του για να το γιατρέψει και να το προετοιμάσει για επόμενο αγώνα. Το ψάρι νικητής έφερνε στον ιδιοκτήτη του αρκετά λεφτά από τα στοιχήματα που βάζανε οι θεατές.

Το ψάρι νικητή το φροντίζανε ιδιαίτερα με το σκοπό να πάρουν απογόνους από αυτό το δυνατό ψάρι. Οι εκτροφείς έπρεπε να γνωρίζουν να επιλέγουν τα κατάλληλα για μάχη άτομα, πως να τα μεγαλώσουν σωστά, πως να τα εκπαιδεύσουν και να τα προπονούν τακτικά, να ξέρουν να τα γιατρεύουν μετά την μάχη και να παρέχουν κατάλληλη φροντίδα για να επανέλθουν στη φυσική τους κατάσταση.

 

Στην Ταϊλάνδη οι αγώνες των Betta δεν απαγορεύονται, θεωρούνται νόμιμοι και συνεχίζονται μέχρι σήμερα, όμως απαγορεύεται τα στοίχημα και το ποντάρισμα χρημάτων στα ψάρια.

Λόγω της ομοιότητας στη συμπεριφορά τους με μαχητικά κοκόρια που χρησιμοποιούνται για αγώνες κοκορομαχίας, οι Μονομάχοι αποκαλούνται και “Κοκοράκια” στην Ρωσία.